Είναι μέρες που δεν μπορώ να κλείσω τα βλέφαρα μου, για να αλλάξω παραστάσεις, έτσι δεν αφήνω κανένα παραθυράκι στα όνειρα μου να έρθουν να με βρουν.
Μέχρι που χωρίς καν να το θέλω ξύπνησα και υπέκυψα στο παρελθόν μου.
Δύο χρόνια πριν, ένας μόνο άνθρωπος, δυο καρδιές,μία σκέψη ήρθε και του άνοιξα την πόρτα.
Αφιερωμένο σε νέες σκέψεις, παλιές προσευχές που αναμένουν υλοποίηση!!!!!
Εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα και από μια υπέροχη ανάρτηση της φίλης μου Stellanelcielo, με τίτλο: Καλειδοσκόπιο!!!!!!
Κοιτάζω το φωτεινό δρομάκι της ψυχής μου,
Ξέρω, πώς είναι ο σωστός προορισμός.
Σαν να τον σκέπασε χιόνι λευκό, απ'όλων των αγγέλων τα φτερά!
Την μοναξιά μου έλουσε η βροχή, και όλως τυχαία βρήκα την σταγόνα σου.
Καμμία σχέση δεν έχει με τις άλλες.
την αγκαλιά μου άνοιξα το υγρό σου χάδι να κρατήσει.
Τίποτα δεν χρειάζεται να πεις,
η φύση μαρτυράει όλα τα μυστικά σου.
Στο φύλλο της καρδιάς μου
Στο χνουδι της ψυχής μου
κρυστάλλινη αναπνοή, έτσι θα παραμείνεις.
Περίμενε ως τις 00:00, το μαγικό, χρυσό ραβδί να μας μεταμορφώσει.
Και να πετάξουμε, κύκνοι λευκοί σε άλλες ανώτερες διαστάσεις.
Εκεί που η αγάπη η αληθινή μόνο σαν σύννεφο, δεν πρόκειται να μοιάσει.
Μα ας μην κοιτάμε τ'αστέρια.
Δεν περιμένουν άλλες ευχές
η λάμψη τους είναι αρκετή,
κοιτώντας τα, όλοι οι άνθρωποι δεν νιώθουνε μόνοι.
Κάτω να μην κοιτάς,
κανένας δεν θα μας αναζητήσει.
Κάθε που το θαύμα της βροχής την ύλη όλη θα λούζει,
οι φίλοι θα μαθαίνουν όμορφες για εμάς ειδήσεις.
Και όταν ένα λευκό φτερό από τον θρόνο του ουρανού θα ξεγλιστράει,
μπορεί κάθε τους σκέψη νοερά, πάνω του ν'ακουμπάει και να μας συναντάει.
Απ'την στιγμή που γεννήθηκα βιαζόμουν πολύ να μεγαλώσω!
μέχρι που ενώθηκα με της ζωής μου την πρώτη αθώα ματιά,
τις πρώτες της τις λέξεις
και τώρα που της ψυχής μου την παιδικότητα αντίκρισα,
ξέχασα τον δρόμο του ΕΓΩ και χάραξα άλλο δρόμο!!!!
Στην Ευγνωμοσύνη
Στην αποδοχή του Εαυτού
Στην Αλήθεια
Στην Αγάπη
"Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή
παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή
την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει
αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή".
