Ότι ωραιότερο συνήθως είναι αυτό που συντροφεύει τα όνειρά μας και ας μην κοιμήθηκε κοντά στο μαξιλάρι μας, μονάχα αρκεί που τόσο ταξίδεψε στην σκέψη μας........
Μέθυσα πάλι απ'τα χειλη σου, έτσι θα μπαίνω στην αγάπη σαν πανσέληνος, σαν κύμα στον θυμό σου με χάδια ερμητικά την φύση σου θα ξεσηκώνω. για όσο κρατήσει, για όσο ο χτύπος της καρδιάς σουτην αγκαλιά μου θα γεμίζει,
σαν το φεγγάρι ολόκληρο τη νύχτα! Ψίθυρος γλυκός η κάθε σου πνοή πάντα τ'αυτιά μου νανουρίζει. Σώματα δυο, κοινή ψυχή σε δύο δωμάτια μοιρασμένα καλύπτονται απ'το ίδιο όνειρο ...
Είναι στιγμές που αισθάνομαι τόσο τυχερή που βλέπω τον κόσμο γύρω μου θολά.
(Τα μάτια είν' ο καθρέφτης της ψυχής. Δίπλα, μπροστά ή πίσω απ'την καρδιά, γεμίζει απ'τον παλμό της. Ξέρει τί είναι αληθινό, το ψεύτικό μες στην ζωή μου ξέρει να ξεχωρίζει).
Κι όμως μ'αρέσει αρκετά το ψέμα απ'την αλήθεια να συγχέω. Το ορατό από τ'αόρατο, την απουσία μέσα από την παρουσία. Την σιωπή μέσα απ'τις λέξεις. Το ζεστό σου άγγιγμα μέσα απ'της σχέσης μας τον πάγο. Το φως μέσα απ'το σκοτάδι.....
Και έτσι για λίγες στιγμές χαίρομαι που είμαι δίπλα σου και ας είσαι μακρυά μου,που ξεδιψώ απ'τα χείλη σου και ας έχουν γι'άλλο σώμα πιο σαρκοφάγα γεύση, που ενώ κοιμάσαι δίπλα μου, σε άλλους τόπους και όνειρα πετάει η ψυχή σου......
Ειν'άραγε το χώρια σου.... πιο ελπιδοφόρο απ'το μαζί σου.......
Sometimes, people they only see what they want to see......
