Ο ΕΣΩΤΕΡΟΣ ΝΑΟΣ

 

Ήρθα κοντά με τον Θεό και τώρα Του αφήνω χώρο μέσα μου, να μου μιλάει. Διεκδικεί όλο και μεγαλύτερο, μέσα από την αγάπη.Την συγχώρεση.Την απελεύθέρωση. Την κάθαρση και την αγνότητα. 

Ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας, να κρατάει συνεχώς αναμμένη την φλόγα από το κερί της ύπαρξης του μέσα του. Ποτέ δεν λιώνει. Η πίστη μεγαλώνει και χτίζει εντός μας μικρό ναό. Κάθε προσευχή μέσα από τα χείλη, ενεργοποιεί έναν ήχο από την καμπάνα, την σάλπιγγα της νίκης της ψυχής. Κάθε δάκρυ αποδοχής του όποιου λάθους που οδηγείται από τις πράξεις μου, σε δύο κατευθύνσεις-προς τους άλλους, προς εμένα πάλι πίσω, είναι μία σταγόνα που λιμνάζει μέσα στο ιερό δισκοπότηρο της θείας κοινωνίας, που αναμένει μία καρδιά μέσα της να κυλήσει, έναν ηλιακό λόγο από μέσα της να εκφραστεί. Έναν καθρέφτη από τα κομμάτια μας, είδωλο να προσκυνήσουμε να δείχνουμε τον δρόμο, πως ο καθένας να αποδέχεται και να αγαπάει τον εαυτό του.

Ένα μεγάλο και ταπεινό "ευχαριστώ" στην ενέργεια της Αρχαγγέλου Μαρίας που μόνο για σήμερα επισήμως, και για πάντα θα τιμάται!

ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ.....

Απόψε αγάλλονται οι Ουρανοί και εδώ στην Γη, όλα τα κύτταρα μου- για το φως και την αγάπη που λαμβάνουν από τα θαύματα σας,μόνο για σήμερα και κάθε μέρα που στο χθες ανήκει,γιορτάζουν!

Ούσα Αιώνια Ευγνώμων για την παρουσία Σας στην ζωή μου.

ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

Άραγε υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να επιβραβεύεις τις συμβατικές επιλογές των άλλων όταν για τις δικές σου-που δεν ακολουθούν την ροή της μάζας-δεν νοιάζεται κανένας; Να βάζεις τα δυνατά σου να νιώθεις πάντα διαφορετικός και να το εκπέμπεις στους άλλους που σε κάνουν να νιώθεις ενοχές για τις επιλογές σου;

Η ΖΩΗ ΣΑΝ ΜΟΛΥΒΙ....

Ένα αγόρι έβλεπε τη γιαγιά του να γράφει ένα γράμμα. Σε κάποια στιγμή την ρωτάει:



«Γράφεις μια ιστορία για αυτά που έχουμε κάνει; Είναι μια ιστορία για μένα;»


Η γιαγιά του σταμάτησε να γράφει το γράμμα και είπε στον εγγονό της:


«Είναι αλήθεια ότι γράφω για σένα, όμως πιο σημαντικό από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Εύχομα...ι να γίνεις σαν αυτό το μολύβι όταν μεγαλώσεις.»


Εντυπωσιασμένο το αγόρι και γεμάτο περιέργεια κοίταξε το μολύβι. Δεν του φάνηκε σαν να 'ταν κάτι ιδιαίτερο.


«Μα ...είναι σαν όλα τα άλλα μολύβια που έχω δει.»


«Αυτό εξαρτάται από το πώς βλέπεις τα πράγματα. Έχει 5 χαρακτηριστικά πάνω του που αν καταφέρεις ποτέ να αποκτήσεις, θα γίνεις ένα άτομο που θα βρίσκεται πάντα σε αρμονία με την ζωή του:


1ο χαρακτηριστικό: είσαι ικανός να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά ποτέ δεν θα πρέπει να ξεχνάς ότι υπάρχει ένα χέρι που καθοδηγεί τα βήματά


σου. Ονομάζουμε αυτό το χέρι Θεό, και Εκείνος πάντα μας καθοδηγεί...


2ο χαρακτηριστικό: κατά διαστήματα, πρέπει να σταματάω να γράφω για να χρησιμοποιήσω την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λιγάκι, αλλά στο τέλος γίνεται πιο μυτερό. Έτσι και εσύ, θα πρέπει να μάθεις να αντέχεις κάποιους πόνους και θλίψεις, γιατί θα σε βελτιώνουν σαν άνθρωπο...


3ο χαρακτηριστικό: το μολύβι μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε γόμα για να διορθώσουμε τα λάθη μας. Αυτό σημαίνει ότι το να διορθώνεις κάτι που έκανες δεν είναι απαραίτητα κακό, βοηθάει στο να σε κρατάει στο δρόμο της δικαιοσύνης...


4ο χαρακτηριστικό: αυτό που έχει πραγματική αξία σε ένα μολύβι δεν είναι το ξύλινο περίβλημά του αλλά η ποιότητα του γραφίτη που κρύβει μέσα του. Έτσι, πάντα να δίνεις αξία σε αυτό που συμβαίνει και έχεις μέσα σου...


Τέλος, το 5ο χαρακτηριστικό του μολυβιού: πάντα αφήνει ένα σημάδι. Ακριβώς με το τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να ξέρεις πως ότι και να κάνεις σε αυτή τη ζωή θα αφήνει ένα σημάδι, γι' αυτό προσπάθησε να μην το ξεχνάς σε κάθε σου πράξη...»
 
Αναδημοσίευση άρθρου από LightWorker

ΑπΟσΙωΠωΝτΑς....

Η σιωπή είναι πιο ηχηρή από τις λέξεις.Σπάει στα δύο καρδιές όταν τα λόγια τις ραγίζουν....

2010 vs 2011 MOMENTS

Όπως και να' χει
Όπως και να έρθει
Πάντα τον περιμένουμε, με αγωνία
Πάντα τον διώχνουμε με ανυπομονησία.
Εκείνο που δεν αλλάζει, είναι ο εαυτός. Δεν ξαναγεννιέται.Μόνο αναγεννιέται!!!




Το 2010 ήταν

Ιανουάριος

Αινιγματικός

Φεβρουάριος:

 Επίπονος

Μάρτιος:

 Ξένοιαστος

Απρίλιος:

Υπερευαίσθητος

Μάιος:

 Ανατρεπτικός

Ιούνιος:

 Ανατρεπτικός

Κεραυνοβόλος

Ιούλιος:

 Ραγισμένος

Αύγουστος:

Ελπιδοφόρος

Σεπτέμβριος:

Αναζωογονητικός

 Οκτώβριος:

 Ειλικρινής

 Νοέμβριος:

 Αναγέννησις

 Δεκέμβριος:

 Χριστικά Ευλογημένος


 Το 2011 θα είναι

Ιανουάριος:

 Συντροφικός

Φεβρουάριος:

 Πνευματική αγάπη

Μάρτιος:

 Ερωτευμένος

Απρίλιος:

Ταξιδιάρικος

Μάιος:

Θεϊκός

Ιούνιος:

 Ανατρεπτικός

Ιούλιος:

Ηλιόλουστος

Αύγουστος:

 Υπέροχος

Σεπτέμβριος:

 Νοσταλγικός
 Οκτώβριος:
 Απομονωμένος
 Νοέμβριος:
Πολύτεκνος
 Δεκέμβριος:
 1+1=1

Καλή Χρονιά σε όλους

Γεμάτη χαμόγελα και θαύματα στο κατώφλι της καρδιάς σας!

MIRACLES FROM THE ABOVE

Απόψε το βράδυ μέχρι και την νύχτα των Θεοφανίων,ο ουρανός περήφανος θα περιμένει τις ευχές σας.

Εμπιστευτείτε του το θαύμα,την χαρά και την υλοποίηση τόσο των ονείρων όσο και των επιθυμιών σας!

Μιλήστε του...

απευθυνθείτε του...

ζητήστε του ότι η ψυχή σας από την ολότητά σας αναμένει...

Ρωτήστε ανοιχτά για την καρδιά σας, ποια αρετή έρχεται στον δρόμο σας για να  την συντροφεύει.

Το μυαλό δεν έχει απαντήσεις και η καρδιά δεν έχει ερωτήσεις.

Σας εύχομαι από καρδιάς την άμεση υλοποίηση τους!

ANGELS DAY

Μία τέτοια μέρα μόνο ευχαριστώ μπόρω να αποδώσω ως ευχή,χαρά και θαύμα που υπάρχετε από ψηλά, κρυφά ( μέσα στην ψυχή) και φανερά (μέσα στην ζωή μου).


Μόνο για σήμερα και για πάντα Ευγνωμονώ:


Τον Αρχάγγελο Γαβριήλ που με καθοδηγεί μέσα από τα όνειρά μου

Τον Αρχάγγελο Μιχαήλ που στηρίζει στο σύμπαν τα φτερά μου, με γεμίζει δύναμη και με φέρνει αντιμέτωπη με την Δικαιοσύνη


Τον Αρχάγγελο Ουριήλ που με ανοίγει στην επικοινωνία με τις ανώτερες διαστάσεις, τον εσωτερικό μικρόκοσμο που ανοίγει στον μακρόκοσμο του Όλον
Τον Αρχάγγελο Σαμουήλ που φορτίζει την καρδιά μου με αγάπη,ελευθερία,σεβασμό,εκτίμηση,ανιδιοτέλεια,χαρά,αυτονομία και εμπιστοσύνη μα πάνω απ'όλα ευγνωμοσύνη


Τον Αρχάγγελο Αλθαήρ για την δικαιοσύνη στον Εαυτό μου
Τον Αρχάγγελο Ραφαήλ για την πολυδιάστατη θεραπεία που προσφέρει σε όλα μου τα κύτταρα που συνθέτουν με τον τρόπο τους,ένα κομμάτι από το δικό μου Είναι....
Τον Αρχάγγελο Ζακχιήλ για την ενίσχυση,την εξισορρόπηση και την προστασία όλων μου των συναισθημάτων.
Στους αρχαγγέλους της δικαιοσύνης, της λογοτεχνίας, των 3 ευκαιριών, της αφθονίας που φέρνουν την αρμονία, την τύχη,την ευδαιμονία,την ευημερία,την καλοσύνη,την έμπνευση και το ταλέντο μέσα στην ζωή μου!
Αποδίδω ένα μεγάλο Ευχαριστώ στον Ανώτερο μου Εαυτό, Εύοσμο,Ίασμο και Ιάγο, σε όλες τις διαστάσεις που στέλνουν από εκεί ανθρώπους,αξίες, αρετές,ενίσχυση και προστασία στην όποια ενέργειά μου.
Στον Δάσκαλό της Χριστικής ενέργειας που διαποτίζει την αύρα,το νου,το πνεύμα για να απλωθεί στην ύλη.




Η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε έναν επίγειο και ενσαρκωμένο άγγελο που υπάρχει στην ζωή μου που έχει αύριο γενέθλια,τον Νίκο από το άλλο πλευρό της ύπαρξης μου!

Η ΓΝΩΣΗ ΠΟΝΑΕΙ...

Πότε κανείς δεν θα σου συγχωρέσει όταν γνωρίζεις την αλήθεια γύρω σου,αυτό που θα συμβεί είτε γιατί διαθέτεις κάποιο έμφυτο ταλέντο να βλέπεις όνειρα, μέσα από τα οποία να οραματίζεσαι το μέλλον...

Είτε γιατί έχεις μια ηγετική θέση/θέση ισχύος στην επαγγελματική σου πορεία και ξέρεις ποιος από τους συναδέλφους σου σε περίοδο κρίσης θα αναγκαστεί εκ των συνθηκών, να αποχωρήσει.
Εδώ και μία εβδομάδα ξύπνησα με ένα φρικτό όνειρο,που βγήκε αληθινό.
Έφυγες μακρυά μας.Εάν είναι άδικο δεν ξέρω.Ήταν δρομολογημένο,προδιαγεγραμμένο να συμβεί.Και αυτό είναι που με θλίβει.Πως είναι όλα σκηνοθετημένα;Πως νομίζουμε ότι ελέγχουμε τα πάντα και στην ουσία δεν είναι τίποτα δικό μας;Νομίζουμε ότι ανήκουμε κάπου σε κάποιο χώρο,σε κάποια θέση στην καρδιά μέχρι τελευταίας προθεσμίας...
Δεν άντεξα και σε προειδοποίησα, ότι μέσα στο χάους του υποσυνειδήτου μου σε διέκρινα να κλαις.Γιατί δεν είχα ενοχές και τύψεις ως προϊσταμένη.Δεν το επέλεξα σε διαβεβαιώνω!Είχε ανακοινωθεί σαν πλάνο όμως!Σε όλους σας.
Την επόμενη ημέρα αυτής της ανακοίνωσης όλοι με κοιτούσαν.Με ανέκριναν με το βλέμμα τους να αποσπάσουν απαντήσεις.Ποιανού η θέση και η μοίρα στην δουλειά κρέμεται από ένα συρματόπλεγμα.Ενεργειακοί ράβδοι τόσο αόρατοι σαν χρώμα μα τόσο αισθητοί σαν αφή, και πράξη καρφώθηκαν επάνω μου,μου απομυζούσαν ενέργεια.Αυτό είναι το θέατρο του παραλόγου.Το απόλυτο θέατρο ελέγχου.Ποιός κρύβει μέσα στα χέρια του εξουσία;Αυτοί που ξέρουν να ρουφάνε την ενέργεια του άλλου χωρίς να ρωτάνε γιατί μόνο έτσι θα χρειαστεί να μάθουν,παρασιτικά και τόσο εγωιστικά ή όσοι γνωρίζουν στην ουσία και δεν ανακατεύονται.
Όπως και να'χει,όποια και αν είναι η αλήθεια, το γραφείο σου εμεινε κενό από την φυσική σου παρουσία και τις καλές σου πράξεις.
Δελφίνοι δήθεν καλοσύνης σφετερίστηκαν την θέση και τις γνώσεις σου.Αυτές που σε ανάγκασαν να δώσεις σε άλλους,να μεταλαμπαδεύσεις.

Α λ ή θ ε ι α, Θ α μ ο υ λ ε ί ψ ε ι ς !!!!

Εξαιρετικά αφιεωμένο στην φίλη και πάντα συνάδελφό μου,Βάλλια!

AURANGEL 3 ΧΡΟΝΩΝ!!!

Πότε πέρασαν 3 ολόκληρα χρόνια!
Όταν χάρισα στην ύπαρξη μου άλλο όνομα,άλλο φως,χρώμα και δόνηση,όταν βαφτίστηκα Aurangel.
Μπήκα σε ένα νέο ειρμό πραγμάτων,καταστάσεων με αφορμή τις λέξεις που έπρεπε να ζωγραφίσω,να περιγράψω και να τους δώσω τροφή,νόημα και ουσία να της αντιληφθεί ο ένας, ο κάποιος,εσύ, που διαβάζεις αυτήν την στιγμή.
Μπήκα σε ένα κοχύλι,και έμεινα εκεί.Μέσα στον ωκεανό της καρδιάς μου και τις τόσες συνειδητοποιήσεις της,ευαίσθητες χορδές που άγγιξε το δοξάρι της ψυχής μου.Δεν πήγε χαμένη η μουσική,από το κλάμα,το γέλιο,την συγκίνηση,την χαρά,την υπομονή,την δυσαρέσκεια,την εκτόνωση,την ψευδαίσθηση,την αλήθεια,το μύθο,το παραμύθι,την πραγματικότητα,τον ήχο και την σιγή.Την αφουγκραστήκατε όλοι σας.Ο καθένας με τον δικό του μοναδικό τρόπο την ανέλυσε,την άκουσε,την έζησε μέσα απ'τα δικά μου μάτια,απ'το τραγούδι της σιωπής μου.

Σας ευχαριστώ όλους μέσα απ'την καρδιά μου που δώσατε ζωή με τα σχόλιά σας, στο όραμα μου.Να λέω την αλήθεια που με εκφράζει με όποιο τίμημα!Ότι σας άγγιξε,αυτό έχει σημασία!Κάθε δοκιμασία που βιώνω ετεροχρονισμένα ή μη,βρήκε επιτέλους τον στόχο της.Ν'αγγίξει την καρδιά σας.Ένιωθα μια παρηγοριά ότι δεν είμαι μόνη.Έχω σε κάποιον κάτι σημαντικό να διηγηθώ.Όπου και αν πάω θα είμαι πάντα εδώ για όσο υπάρχω μέσα σας!

Εξαιρετικά αφιερωμένο σε κάποιον που δεν έλειψε στιγμή από δώ,τον Ηφαιστείωνα όπως και στον φίλο μου dazed n' confused που με βοήθησε στην δημιουργία του εν λόγω ιστολογίου!

Απλά,γλυκά και ταπεινά σ'ευχαριστώ για όλα...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ...

Κάποιες φορές τα λόγια δεν χωρούν σαν λέξεις πουθενά.....(ούτε καν μέσα στην μνήμη μας)!

Εξαιρετικά αφιερωμένο στην γιαγιά μου ...

BROKEN WING

Άραγε ποια να είναι η μαθητεία που κρύβεται πίσω από το ατύχημα που βιώνω ετεροχρονισμένα;
Η θέληση,η προσφορά,που την υλοποίηση των θέλω μου καταργεί και αγκυλώνει.
Με ραγισμένο το αριστερό φτερό της ύπαρξης μου,μόνο σαν δώρο θα πρέπει να το δω,να το αντιληφθώ,πως έχασα κομμάτια ανοδικά στον ουρανό μου.Ότι ποτέ δεν ήθελα,το βλέπω να συμβαίνει!
Έπεσα και πάλι σαν μωρό,στην μεγαλύτερη ανάγκη.Να εξαρτώμαι.Να βασίζομαι.Να ερωτώ και να σκορπιέμαι,λες και από χίλια κομμάτια απαρτίζομαι.Από σκέψεις αλάνθαστες τώρα αποτελούμαι.

Η ψυχή μου πάσχει από την μόνη αυτής υπηρεσία...

Γλίστρησα στων άλλων γύρω μου το δίκιο.Πως ήρθα μόνη,απροστάτευτη και λίγη.Επαναπαύεται η κρίση πίσω από την παραπάνω αλήθεια.Δεν είμαι μόνη πια.Έχω φτερά να με αγκαλιάζουν έστω και αν είναι δανεικά.Το βάρος μου άλλωστε στην πλάση αυτή είναι αρκετά μικρό,μπορούν οι άγγελοι φύλακες να το σηκώσουν.Γιατί η φιλία ως λέξη,σχήμα,χαρά και νόημα αποτελεί για την ψυχή,πνευματική τροφή και με αναβαθμίζει όταν από αίμα μου δεν πλυμμηρίζεται και δεν απορροφάται.Έχει ζωή στον χρόνο.Αφορμή στην διεκδίκηση.Έχει προσωπείο χαράς,και ζυγαριά για να μετράει λάθη!

Ας ευχηθώ περαστικά στους άρρωστους χειρισμούς μου!

ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ

Έχεις εξάρτηση από την ίδια την εξάρτηση,να μιλάς,να σε ακούν,
να κλαις,να σε λυπούνται,
να γελάς,να σου χαμογελούν,
να στεναχωριέσαι και να συμπάσχουμε,
να στηρίζεσαι,να σε σηκώνουμε,
να αγαπάς και να στο δείχνουν,
να χαιρετάς,να σου γνέθουν,
να θυμώνεις,να φεύγουν,
να ξεσπάς,να δέχονται,
να μην φταις και να φταίμε,
να χρεώνεις,να πληρώνουμε,
να ματώνεις,να αιμορραγούμε...
Πότε θα μάθεις απλά να στηρίζεσαι στα ίδια σου τα βήματα;
Σεβάσου αυτό που είσαι για να μην ξεσπάει επάνω μας η μοναδικότητά σου!

THE X FACTOR

Αλήθεια, ποιός είναι εκείνος ο παράγοντας Χ σε μια σχέση ο οποίος μπορεί να καθορίσει τον ορισμό της, πέρα από την υδονή που φυλάσσεται ζωικά ή ψυχικά ανάμεσα σε δύο σώματα γυμνά,κάτω απ'τα σεντόνια;

Τί ενώνει και τί χωρίζει το νόημα της αγάπης μου από το



δικό σου;


Ευχαριστώ από καρδιάς,τον φίλο μου Τάσο Τρύφωνος που διάλεξε το συγκεκριμένο θέμα αυτής της ανάρτησης,για ερωτικό θέμα της εκπομπής του με την Μαργαρίτα Δρούτσα στο πιο ερωτικό ραδόφωνο της πόλης,Love Radio 97.5

Συντονιστείτε να ακούσετε.

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ

Αλήθεια, πότε είπατε τελευταία φορά "ευχαριστώ"σε ότι εισέρχεται μέσα στην ζωή σας;

Σε κάποιον που σας χαμογέλασε στον δρόμο;
Σε ένα παιδάκι που σας χάρισε μια ζωγραφιά,
Σε κάποιον περαστικό, όταν παραπατήσατε και σας έπιασε απ'το χέρι;
Που χαρτομάντηλο κάποιος σας πρόσφερε όταν τα δάκρυα σας κάποτε φτιάχναν ποτάμι;
Σε όλα τα δώρα της ζωής μικρά και μεγάλα που εμφανίζονται στα ξαφνικά μπροστά σας;

Στον Εαυτό σας;
Έφτασε λοιπόν η στιγμή να νιώθουμε στα βάθη της καρδιάς, ευγνωμοσύνη!Ν'αφήσουμε απ'τα χείλη μας να βγει το ευχαριστώ και πάλι.

Προτού και πάλι κάτι σκεφτούμε από το σύμπαν να μας δώσει.

Αφιερωμένο στην Φίλη μου Άσπα, έναν επίγειο άγγελο που υπάρχει στην ζωή μου.

ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ

Αλήθεια, ποιές συμπεριφορές,επιλογές, γεγονότα ανήκουν στο δικό μας χέρι;
ποιά επιμέρους αλήθεια συνδέει ότι πρόκειται να βιώσουμε στο πλήρωμα του χρόνου;
Ψάχνοντας στο μέλλον θα βρούμε παρελθόν;

STILL UNFORGOTTEN..........

Τι και αν τα σύννεφα φαίνονται λευκά, μέσα τους χωράει των ματιών σου η θλίψη.



Ακόμη και σήμερα, κανείς δεν σε ξεχνάει...







Alma libre, έτσι θα παραμείνεις στης ψυχής μου την κυτταρική μνήμη.......

AIDS/HIV

Το 2006, το ποσοστό των ανθρώπων που είναι ασθενείς του AIDS ανέρχεται σε 448,871. Από αυτούς οι 432,915 είναι ενήλικες και έφηβοι, και 3,775 παιδιά ηλικίας κατω των 13 ετών


Θάνατοι από AIDS

Το 2006, το ποσοστό σε αριθμό που έχασαν την ζωή τους εξαιτίας του AIDS στις Η.Π.Α αλλά και σε άλλα ανεξάρτητα κράτη ανέρχεται σε 14,627. Σε 50 πολιτείες της Κολομβίας συμπεριλαμβάνονται 13,968 είναι ενήλικες και έφηβοι,και 48 παιδιά ηλικίας κατω των 13 ετών.

Μέσα στο 2006, το ποσοστό που έχει συγκεντρωθεί από αιφνίδιους Θανάτους στην Αμερική αλλά και σε άλλα ανεξάρτητα κράτη υπολογίζεται σε 565,927.
Σε 50 πολιτείες της Κολομβίας συμπεριλαμβάνονται 540,436 ενήλικες και έφηβοι και 5,369 παιδιά ηλικίας κατω των 13 ετών.

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ..............

Παραδώστε την ψυχή σας, στην βούληση του Ανώτερου σας Εαυτού.

Μόνο για σήμερα, και για πάντα.....



"Ανοίγω συνειδητά τα συναισθήματά μου σε Σένα να τα ενώσεις με τα Ανώτερα δικά σου. Αφήνομαι στην ροή Σου. Σ'ακολουθώ.Στην ισορροπία του Θείου έρωτά σου με οδηγείς. Πνεύμα και ψυχή χορεύουμε σ'εναρμόνιση αιώνιας ζωής. Νιώθω το χάδι σου στο μυαλό και στην καρδιά μου. Στ'άγρια κύμματα του νου μου δέν θα χαθώ. Είσαι μαζί μου για να κρατηθώ!Ανοίγεις τον δρόμο της καρδιάς Σου για να δω την αλήθεια σου. Έρχομαι ν'αγγίξω τα φτερά Σου. Ταξίδεψέ με στον κύκλο της δημιουργίας Σου,στο κύτταρο που δίνει ζωή στην καρδιά Σου. Στην θαλπωρή Σου οδήγησε τα βήματά μου! Ανοίγω τα φτερά μου να Σ'αγγίξω, να δω το χρώμα Σου, στην ασπρόμαυρη ζωή μου.Να νιώσω το ουράνιο τόξο σου να πάλλεται στο στήθος μου! Να δώσουμε πνοή στο έργο του ανώτερου Θεού μας. Ενώνομαι καρδιά με καρδιά μαζί Σου.

Πάμε πάλι στο απόλυτο ένα της ευτυχίας.

Και ανοίγει ο δρόμος στα θαύματα"......

Αφιερωμένο στους αγγέλους που έχουν αγγίξει την ψυχή και την καρδιά μας!!!

Χρόνια Πολλά!!!!!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ

Με αφορμή μια άσκηση της διαδραστικής γραφής βασισμένη στο φόνο, γράφτηκε η παρακάτω ιστορία:



Τι θα μπορούσε να πει κανείς για την μνήμη. Το απέραντο μεγαλείο της να χωράει τα πάντα. Κάθε πρώτο φιλί της μεγάλης αγάπης. Το πρώτο αντίο της με τις πάμπολλές της υποσχέσεις. Το πρώτο φως της ημέρας. Το χάδι κάθε νύχτας. Το σπάνιο άρωμα της εφηβείας. Το γοητευτικό χρίσμα της γοητείας που ξάφνου την ματιά σου αιχμαλωτίζει. Τα αμέτρητα σκασιαρχεία στο προαύλιο κάποιου σχολείου. Όλα εκείνα τα χαμόγελα που σου φτιάχνουν την ημέρα. Τα χίλια αν και τα γιατί. Όταν η μνήμη ξάφνου υποχωρεί και απ’το απέραντό της μεγαλείο διαγράφονται τα πάντα. Μπορεί και να λησμονήσεις ότι η ζωή δεν είναι μόνο οι «παλιές οι μνήμες» αλλά και αυτές που δημιουργείς κάθε μέρα. Γιατί μια ανάμνηση είναι δίκοπο μαχαίρι. Θεραπευτική ή τοξική. Θεραπευτική είναι όταν μπορείς να την ανακαλέσεις και τοξική όταν δεν μπορείς. Όταν ήμουν πιο μικρή και βασανιζόμουν με τις εξισώσεις, τα προβλήματα, τις λύσεις, τις συναρτήσεις του χρόνου πάνω στα βιβλία, τα θρανία, με διάβαζε η γιαγιά μου. Έχοντας πάντα την απορία γιατί θα έπρεπε να μάθω τόσα πολλά μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, εκείνη πάντα μου απαντούσε φιλοσοφώντας πως η μάθηση και η γνώση είναι πάντα φίλοι με το χρόνο και συνεπώς με την μνήμη. Ότι όσο μεγαλώνουμε μαθαίνουμε όλο και περισσότερα, που μετά, τα θυμόμαστε σταδιακά και για πάντα. Στην αρχή δεν την καταλάβαινα. Τώρα πια απορώ με τον εαυτό της και με τον δικό μου. Γιατί εκείνη μου μίλαγε στην καρδιά μου, στο μυαλό μου. Μου έλεγε όμως και άλλα αντίξοα πράγματα. Όπως το να μην ανοίγω ποτέ την πόρτα σε όποιον άγνωστο την χτυπάει, για να με επισκεφθεί. «Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτης».
Μα γιατί να μιλάω σε χρόνο παρατατικό και όχι ενεστώτα. Έτσι μιλώ για όσους και για όσα δεν υφίστανται. Δεν υπάρχουν πια. Χάριν σε μένα ή εξαιτίας μου. Που είχαμε μείνει? Α! Εκεί που κάποιος επισκέπτεται την γιαγιά μου και εκείνη λανθασμένα του άνοιξε. Ας χτύπαγε μιαν άλλη πόρτα. Της ήδη υπάρχουσας λήθης και όχι της αιωνίας μνήμης…… Το ίδιο καλοκαίρι ο επισκέπτης είχε ήδη εγκατασταθεί εκεί, μέσα στην γιαγιά μου. Αόρατα μα πολύ συνειδητά. Και για να την ευχαριστήσει της έκλεβε χρόνο με το χρόνο τις αναμνήσεις της, τις καλύτερες στιγμές της, την συγκίνηση, τα συναισθήματα, την ομιλία της, την ευκινησία της, την άμμο απ’την κλεψύδρα του χρόνου και της αθανασίας. Ας μην είμαι όμως και αχάριστη, ήθελε και να δίνει. Μα τι άλλο από παραισθήσεις, αστάθεια, και ανθρώπους γύρω της να την προσέχουν επί πληρωμή πάντα. Σε ένα ρεπό τους, της έκανα παρέα. Της διάβαζα, της τραγούδαγα το τραγούδι που μου τραγουδούσε όταν ήμουν μικρή. «Στο’ πα και στο ξαναλέω στο γιαλό μην κατεβείς….» Με καταλάβαινε αλλά δεν με αναγνώριζε, με άγγιζε και δεν με ένιωθε, παράλληλα. Μονολογούσε σαν μωρό μόνο φράσεις. Πολλές φράσεις που δεν υπήρχε συνειρμός μεταξύ τους. Μία μόνο έβγαζε νόημα. Θ Ε Λ Ω Ν Α Π Ε Θ Α Ν Ω!!!
Αν το εννοούσε ή όχι δεν το γνωρίζω ακόμη και τώρα Τα χρώματα της συνείδησης και των ονείρων μου έχουν γίνει και γκρι και μαύρα τώρα πλέον. Δεν ζω, δεν αναπολώ, μόνο θυμάμαι. Θυμάμαι την αντίδρασή μου και την πράξη μου. Ήθελε να πεθάνει και μου το ζητούσε. Δεν μπορούσα να της χαλάσω το χατίρι. Άλλωστε ποτέ μου δεν το έκανα, σε εκείνη. Ήμασταν 3.Η γιαγιά μου, εκείνος και εγώ. Απ’την άλλη, εγώ, οι προβληματισμοί, η λύση ,και οι τύψεις. Πήγα γρήγορα στο δωμάτιό της, πήρα όλα τα ηρεμιστικά χάπια που της ηρεμούσαν τις όποιες αναλαμπές της, τα χτύπησα, τα έλιωσα, τα έκανα σκόνη και σωτηρία και τα έριξα στην πορτοκαλάδα της. Στις πρώτες κιόλας γουλιές ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα. Η συνάρτηση των τύψεων και της απώλειας ήταν ανάλογες του χρόνου. Σε συνδυασμό με την αντίστροφη μέτρηση της ζωής στο θάνατο, του όλα στο τίποτα, απ’της αναπνοής στον βρόγχο που αν είχε σχήμα και εικόνα, θα ήταν περιστέρι λευκό που θα αναζητούσε άλλη φωλιά να κατοικήσει. Η ζωή της και η δική μου τράβηξαν ευθεία γραμμή. Την ξάπλωσα στο καναπέ της έδωσα ένα φιλί, άνοιξα την πόρτα κοντοστάθηκα και έφυγα. Προφανώς ο επισκέπτης είχε φύγει πριν από μένα. Αν και δεν είχαμε ποτέ συστηθεί, εγώ ήξερα το όνομά του.
Ο κύριος Αλτσχάιμερ…….

Η άγνοια γίνεται φόνος!!!!