13 Σεπ 2013

ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

Άμα κάποιος με ρωτούσε
Τι είναι καλύτερο σε μία σχέση για να εκτιμηθεί η αγάπη ως ελευθερία-να σε χωρίζουν ή να χωρίζεις-θα διάλεγα σίγουρα το πρώτο!
Δεν αντέχονται δύο ραγίσματα σε μία καρδιά, του θύτη και του θύματος. Του νικητή και του ηττημμένου.

Μιας που θα τράβαγε η καρδιά μου...λίγο πριν το τέλος της, μία ευθεία γραμμή ας ήταν από του δευτέρου μισού τουλάχιστον την επιθυμία.
Να μην υποφέρει διπλά
Να μην κλαίει, φυλάσσοντας τις σταγόνες των ματιών της, να πλυθεί το επόμενο πρωί, που μία νέα μέρα έχει χαράξει, να την δει.

Όπως σε πλήγωσαν κάποια μέρα θα πληγώσεις. Και όχι από εκδίκηση ή συγκαλυμμένη ικανοποίηση αλλά για το καλό του άλλου, να ανήκει στη καρδιά που χτυπάει δυνατά και όχι να μετρούν σταγόνες από το ίδιο αίμα, που ένα τριαντάφυλλο άνθισε πάνω σε άλλο σώμα, από χώμα δανεικό για τον πηλό του έρωτα, που ένωσε, δίχασε και χώρισε κορμιά, κάτω από νου κοινό με διαφορετικές τις αντιλήψεις.

Η αγάπη ας φυσάει τον αέρα της αξίας της πάνω στο μετωπό σου και ας μη μπορούν τα χείλη σου να με κεράσουν πια το ελιξήριο των φιλιών σου.

11 Σεπ 2013

ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ???


Σαν ψέμματα μου φαίνεται, που αρχίζει σήμερα πάλι το σχολείο, φαινομενικά τουλάχιστον!Αφού ξημέρωνε και εγώ ένιωθα ότι βυθιζόμουν σε έναν εφιάλτη, με τεράστιες γόμες, ξύστρες και ολοκαίνουργια μολύβια να με κυνηγάνε να αποτυπώσουν κάτι πάνω μου και ο δάσκαλος να υπαγορεύει το μάθημα της φυσικής και μέσα μου να μένει άγραφο, σαν να μη μίλησε ποτέ.Να σκύβω το κεφάλι, μπαίνοντας μέσα στο μαξιλάρι μου δήθεν για να μην γίνει αντιληπτή η παρουσία μου και με σηκώσει στο πίνακα να γράψω.
Όταν ξύπνησα όμως συνειδητοποίησα ότι τα παιδιά που σήμερα ξεκίνησαν να πάνε στο σχολείο θα ζήσουν έναν χειρότερο. Δεν θα βρουν δασκάλους που να νοιάζονται να παραδώσουν καμμία παράγραφο σε ότι καλούνται να διδάξουν.
Και ο λόγος;
Επειδή προτιμούν να διδάσκουν μέσα σε μία άδεια τάξη -χωρίς απαραίτητα απουσιολόγιο- ένα παιδί κατόπιν αμοιβής και όχι μία γεμάτη τάξη με όνειρα παιδιών που στέκονται μπροστά από ένα θρανίο και μία άδεια κόλλα σελίδας χωρίς ποτέ να τη γεμίσουν με περιεχομενο παρά μόνο με κοκκινάδια επισήμανσης λαθών που δεν χρεώθηκαν ποτέ ως λάθη, προδίδοντας τα δικά τους, να γίνουν δάσκαλοι, άνθρωποι εγράμματοι που καθήκον τους είναι να προσφέρουν τη γνώση απλόχερα από μία έδρα τόσο ψηλή που να μην φαίνεται ούτε η κοινωνική διαφορά των μαθητών μεταξύ τους αλλά ούτε η οικονομική επιφάνεια του μαθητή για να την εκμεταλλεύονται.
Ποτέ δεν ήμουν τόσο καλή μαθήτρια στο σχολείο!Είχα όμως πολύ καλούς δασκάλους που μου έμαθαν πολύ σημαντικά κεφάλαια για να γεμίζω το βιβλίο της δικής μου ζωής όπως και κόκκινους σταυρούς πάνω στο απουσιολόγιο γιατί πάταγα σπάνια στο μάθημα!Ήταν όμως η επιλογή μου να καταφεύγω στο προαύλιο για να μην ακούω Όμηρικούς καυγάδες (με όλη τη σημασία της λέξεως) πρωί πρωί και  έμενα έξω από την τάξη χωρίς ευτυχώς να μείνω στην ίδια τάξη!Σωζόμουν πάντα από την κοσμιοτάτη διαγωγή σε συνάρτηση με τη βαθμολογία μου. Γιατί οι καλοί δάσκαλοι εκείνης της εποχής, μπορούσαν να διακρίνουν το ενδιαφέρον του μαθητή για τη σταδιοδρομία του πίσω από την αδιαφορία του, γιατί διέθεταν όραμα και διάκριση και όχι επίκριση!
Σαν λαμπαδοδρόμοι γνώσης, έχουμε να δώσουμε κάτι στις επόμενες γενιές από το φως που υπάρχει μέσα στο νου 

Πάνε εκείνα τα χρόνια πίσω ανεπιστρεπτί όμως!
Τώρα οι αίθουσα εκμάθησης είναι άδεια και τα προαύλια γεμάτα!

Γιατί;

Τι φταίει η νέα γενιά των 592 ευρώ να στέλνει τα παιδιά της σε ιδιωτικό σχολείο, όταν δεν έχει να φάει για να πληρώσει το χαράτσι, για να βλέπουν να διαβάζουν τα παιδιά της κάτω από το επιζήμιο ηλεκτρισμό της ΔΕΗ, όταν για να μάθουν αυτό που εμείς είχαμε δεδομένο ως παιδιά; Γράμματα, σπουδάματα του Θεού τα πράγματα;
Μία φορά το χρόνο κάναμε αποχή για μία μέρα έτσι για να το παίξουμε μάγκες και διαδηλωτές έναντι σε ένα σύστημα παιδείας που ρουφάει την ατομικότητα του μαθητή να φέρεται παιδιάστικα σε μία κοινωνία ωριμότητας και καθωσπρεπισμού-γύρω στο 1995-1998- και γυρνάγαμε πίσω στα θρανία μας με κατεβασμένα κεφάλια υποταγής, στον αγώνα που υποστηρίξαμε μέσα μας, για οποιοδήποτε ζήτημα ασχέτως αν ήταν για να γλιτώσουμε κάποιο προειδοποιητικό τέστ εφ'όλης της διδαχθείσας ύλης πάνω στη χημεία ή στα μαθηματικά.
Για να μην θυμηθώ τι γινόταν όταν επρόκειτο να πάμε εκδρομή-κάπου κοντά- και την επόμενη ημέρα γυρίζαμε με λαχτάρα πίσω στη τάξη;

Και τώρα τι;


Δεν είναι κρίμα που δεν θα δοθεί ποτέ στους μαθητές των δημοσίων σχολείων το δικαίωμα να σηκώσουν το χέρι τους ψηλά, όταν τους έχει ζητηθεί να απαντήσουν σε μία ερώτηση, όπως ο ορισμός του πυθαγορείου θεωρήματος, ο ορισμός της τραγωδίας, η χημική αντίδραση του νερού;
Και τώρα βέβαια σηκώνουν τα χέρια τους, ψηλά αλλά χωρίς να ερωτηθούν κάτι αξιόλογο για να δώσουν την υποκειμενική τους άποψη αλλά να τσεκάρουν αν έχει σήμα το κινητό τους για να στείλουν μηνύματα μεταξύ τους. 
Δεν το παίζω φυτό γιατί ποτέ δεν ήμουν. Πάντα έγραφα ραβασάκια στους συμμαθητές μου, πάντα αντέγραφα σε σκονάκια ότι δεν μπορούσα να αποστηθίσω-χαρά οι δασκάλοι μου που θα το διαβάζουν αυτό το απόσπασμα της μικρής εξομολόγησής.Υπήρχε όμως συλλογικό ενδιαφέρον και ένας θεμιτός συναγωνισμός να διαβάσω, να διαπρέψω για να υπάρχω ως φωτισμένος νους μέσα κοινωνία, τη μικρογραφία μιας αίθουσας. Πάντα πέταγα σαϊτες στα αγόρια της τάξης, ήμουν αφηρημένη στην παράδοση, άλλα βλέποντας τον εαυτό μου να προοδεύει στην Μ.Σ. Ε(μετά σχολείου εποχή) και να ρουφάω τη γνώση από σεμινάρια γραφής,υποκριτικής, φιλοσοφίας, αποκρυφισμού, ιστορίας τέχνης και να καταφέρνω να έχω μεταπτυχιακό σε ακαδημαικό πανεπιστήμιο μέχρι να γίνω συγγραφέας και να αναγεννιέμαι από τις λέξεις, τις φράσεις, σημαίνει ότι υπήρχε μέσα μου ο σπόρος της γνώσης, που με τη φροντίδα, την υπομονή, τη τιμωρία αλλά και την επιβράβευση, έγινε καρπός και ύστερα λουλούδι.
Δεν με νοιάζει ποιος θα το μυρίσει αλλά έχω έλξει πολλές μέλισσες που προσπαθούσαν να ρουφήξουν κάτι από το νέκταρ των προσπαθειών μου.

Δεν φταίει ο μαθητής όντας αδιάφορος πάντα για τη λάθος τοποθέτησή του στο θρανίο της ζωής αλλά ο δάσκαλος.
Εκείνος που διχάζει, που στιγματίζει, που μόνο τιμωρεί, που κρίνει, που αδιαφορεί, που έχει ιδιοτελείς σκοπούς, που τεμπελιάζει να διδάξει, που πληρώνεται για να το κάνει όταν διατίθεται δωρεάν!
Δάσκαλος ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ. 
Δεν γίνεσαι, αφού ποτέ δεν χώρεσε μέσα σου ο σπόρος της προσφοράς,της μετουσίωσης της αξίας γνώσης και της διάδοσής της, της έμφυτης περιέργειας για την ανάλογη καλλιέργεια.
Γι'αυτό αγαπητοί γενιά δασ-κάλων που κυβερνάτε το ξεπεσμό της ελληνικής κουλτούρας που δεν αναγνωρίσατε την ικανότητά σας μέσα στις παραπάνω αρετές αλλά στις παράπανω λανθάνουσες συμπεριφορές, πάρτε το πανό της υποτιθέμενης διαμαρτυρίας σας και κάντε το κωλόχαρτο καλύτερα για του σπιτιού την τουαλέτα, εκεί που θα έπρεπε να ανήκετε μιας και κολυμπάτε μόνο μέσα στην επιφάνειά της αφού επιπλέετε και αφήστε ανθρώπους πάνω απ'όλα να συνεχίσουν το έργο των προδρόμων του Ρήγα Φερραίου, του Αριστοτέλη, του Σωκράτη και του Πλάτωνα.Των διαδόχων πολλών γενεών αλλά και τους γενετιστές αυτών.Όλοι έχουν δικαίωμα στη γνώση και στο καρπό της αξίας της μέσα στη ζωή μας αφου δεν μπορείτε να το προσφέρετε, τουλάχιστον αποσυρθείτε μέσα στο κενό της ανυπαρξίας σας.

ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ


1η Μέρα Σχολείου σήμερα και τα μαθητικά χρόνια ανήκουν ήδη στο παρελθόν!!!
Καλούνται οι δημιουργοί του τραγουδιου για μια επανεκτέλεση του βιντεοκλιπ σε κόντρα με τους στίχους.
Κάθε δελτίο ειδήσεων παρέχει άφθονο οπτικό υλικό. Μόνο έτσι θα εκτιμήσουμε εκείνα τα χρόνια σε σύγκριση με τα σημερινά.


Τους μαθητές τους τρώει το στρες εκτός από τους καθηγητές....

8 Ιουν 2013

WHEN GOD LOVES YOU...


Σαν άνθρωποι όσο και αν θέλουμε να μην το ομολογούμε, είμαστε αχάριστα όντα!Έχουμε αγάπη μέσα μας, γύρω μας,όλα τα καλά του Θεού και πάλι Του ρίχνουμε ευθύνες, ότι μας έχει εγκαταλείψει. Δεν ισχύει. Ποτέ δεν ήταν έτσι. Σήμερα το συνειδητοποίησα για τα καλά. Γέμισε η μέρα μου ζωγραφιές από το πρώτο φως της, ύστερα από το χτεσινό σκοτάδι μου.Αποφάσισα να παρουσιάσω το πρώτο μου βιβλίο Άλμα-ψυχή, και να φωνάξω με τη δύναμη μου ότι υπάρχει η ψυχή μου και ότι της αξίζει είναι εκεί.Το είχε επιλέξει προτού καν της συμβεί. Ένα άλμα από την ανικανότητα του εγώ να υπερισχυεί στην προβολή, στην αναγνώριση μέσα από τα μάτια των άλλων και το θαυμασμό ή την αποδοκιμασία μέσα από το βλέμμα τους, αν θα τα καταφέρω!!!

Και αν έχω πάει σε παρουσιάσεις βιβλίων στη ζωή μου, και αν έχω φύγει στα μισά, και αν έχω μείνει με το ζόρι επειδή γνώριζα το συγγραφέα και δεν επιτρεπόνταν να αναχωρήσω, χωρίς να του ευχηθώ καλή επιτυχία προτού αποχωρήσω!Γι'αυτό και η δική μου ήθελα να διαφέρει. Να είναι ξεχωριστή όπως και το βιβλίο, όπως το συνέλαβα ως ιδέα έμπνευσης προτού καν γραφτεί.Το εσώτερο παιδί της ψυχής μου, ήθελε να το παρουσιάσει ένα παιδί, ίδιο με αυτό της ιστορίας μου, της φαντασίας και της δημιουργίας μου.

Από χθες που έκλεισα το χώρο και την ημερομηνία, μου έφυγε ένα βάρος μα μου έμεινε ένα μεγαλύτερο, έψαχνα εκείνο το κορίτσι χωρίς καμία έκπτωση στα θέλω και τις προσδοκίες μου.¨Ετσι έπεσα για ύπνο έχοντας στο μυαλό μου αυτό το όνειρο.

Που θα βρω την Άλμα της καρδιάς μου;

¨Ετσι ο Θεός, αφού Του έστειλα το γράμμα μου μαζί με την ευχή μου μέσα σε φάκελο από ουράνιο τόξο, έστειλε στο δρόμο μου το δώρο μου.¨Εστησε μόνος του όλη τη συνάντηση και απλά με οδήγησε εκεί να πάω.
Φτάνοντας στη κηφισιά μετά την σάντνα μου όπου η πρωινή μου προσευχή μου θα υλοποιούνταν, με έφερε σε μία καφετέρια να πιω τσάι γιασεμί, παρόλο που μου έλειπε ο καφές και ήθελα αλλού να πάω για να τον απολαύσω.Όμως μία φωνή με έστελνε εκεί, σε ένα μικρό καφέ, που τώρα που το σκέφτομαι βρίσκεται στην οδό Παναγίτσας.Η θυληκή μορφή της προστασίας μου.Μπήκα στη πρώτη καφετέρια, παρέα με το βιβλίο που θα μου κρατούσε συντροφιά σαν διάλειμμα από τις σκέψεις μου. 
"Ο Φροϊντ Στο Μανχάταν", που εδώ που τα λέμε καθόλου δεν το άνοιξα. Στο διπλανό τραπέζι από το δικό μου, κάθοταν μία ψυχή που μου τράβηξε το βλέμμα και καμμία σελίδα ανάμεσα από εμάς δεν θα μπορούσε να μας χωρίσει.
Μία πολύ όμορφη μητέρα συνοδευόταν από το κοριτσάκι της, τη μικρή Ιωάννα. Η οποία έχει τα χρώματα του παραμυθιού και ταυτόχρονα της φαντασίας μου.

¨Αραγε ποιος γράφει μία ιστορία; Το χέρι, η φαντασία, ο συγγραφέας,η έμπνευση ή απλά η ίδια η ζωή;
 Γιατί αυτό το κοριτσάκι μοιάζει τόσο με το δικό μου;

Πήρα το θάρρος και πλησίασα τη μητέρα για να της εξηγήσω ότι στο μυαλό της για το θάρρος μου θα μπορούσε να είναι ανεξήγητο.
Μόνο ο σκιώδης μου εαυτός θέλει να παρεξηγούμαι. Ο Ανώτερος εαυτός προτιμάει να καθοδηγούμαι. Έτσι της είπα τις σωστές λέξεις, σαν κωδικός απόκρυφος ενός password για να περάσει η μικρή τη πόρτα στη παρουσίασή μου.
Με τα πολλά και με τα λίγα γιατί δεν κατάλαβα πόσο γρήγορα πέρασε η ώρα, έμαθε ότι έχει γεννηθεί η μικρή 22/10.Σχεδόν την ίδια μέρα που λαμβάνει χώρα στο μυαλό μου η ιστορία 21/10. 
Μου πήρε τρία χρόνια από το 2007 που ταξίδεψα στη Βαρκελώνη για να τη γράψω και άλλα τόσα για να εκδοθεί...
 Για σκέψου...
¨Οταν γεννηθηκε η μικρή Ιωάννα ως ενσάρκωση στη ζωή μία μέρα πριν γεννήθηκε ως σύλληψη η Άλμα.

Ποιος διάλεξε το ρόλο της εν τέλλει;

Τα υπόλοιπα από κοντά στη παρουσίαση του βιβλίου!Σας περιμένω με χαρά.

Τετάρτη 24/7/2013 στις 20:00μμ στη τσαγερί Παιωνία.
Αμφικτύωνος 12 και Πουλοπούλου στο Θησείο για την παρουσίαση του βιβλίου Άλμα-ψυχή-μυθιστόρημα της Κωνσταντίνας Δήμου.



2 Μαΐ 2013

Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ...(ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ)Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ
















. Κάποτε έχουν συγκεντρωθεί οι Ψυχές σε ένα συμβούλιο πριν την ενσάρκωσή τους στην Γη.
Ρωτάει λοιπόν ο Θεός την μια Ψυχή:
- Εσύ γιατί θέλεις να πας στην Γη;
- Θέλω να μάθω να συγχωρώ.
- Και ποιούς σκοπεύεις εσύ να συγχωρέσεις; 

Κοίταξε- όλες οι Ψυχές είναι καθαρές, φωτεινές και αγαπητές. Αυτές σʼ αγαπάνε τόσο πολύ, που δεν μπορούν με τίποτε να κάνουν κάτι, που να χρειάζεται να τις συγχωρέσεις.

Η Ψυχή έριξε μια ματιά στις αδελφούλες της και πράγματι είδε ότι αυτή τις αγαπάει όλες άνευ όρων και αυτές επίσης την αγαπούν άνευ όρων!
Πικράθηκε η Ψυχή και λέει:
- Και ήθελα τόσο πολύ να μάθω να συγχωρώ!
Εκείνη τη στιγμή την πλησιάζει η άλλη Ψυχή και της λέει:
- Μη στεναχωριέσαι, σʼ αγαπώ τόσο πολύ, που είμαι έτοιμη να βρεθώ μαζί σου στην Γη για να σε βοηθήσω να δοκιμάσεις την συγχώρεση. Θα γίνω ο άνδρας σου και θα σε απατώ, θα μεθώ, θα φέρομαι παράλογα και συ θα μαθαίνεις να με συγχωρείς.
Την πλησιάζει και μια άλλη Ψυχή και της λέει:

- Και γω σʼ αγαπώ πάρα πολύ και θα έρθω μαζί σου: εγώ θα γίνω η μητέρα σου, θα σε τιμωρώ, θα σε πρήζω, θα επεμβαίνω στην ζωή σου, θα σε εμποδίζω να ζεις ευτυχισμένα και συ θα μαθαίνεις να με συγχωρείς.
Την πλησιάζει η τρίτη Ψυχή και της λέει:


- Εγώ λοιπόν θα γίνω η καλλίτερη σου φίλη και στην πιο ακατάλληλη στιγμή θα σε προδώσω και συ θα μαθαίνεις να με συγχωρείς.

 
Την πλησιάζει η τέταρτη Ψυχή και της λέει:


- Εγώ θα γίνω το αφεντικό σου και από αγάπη για σένα θα σου φέρομαι σκληρά και άδικα, για να σου δοθεί η δυνατότητα να δοκιμάσεις την συγχώρεση.
Άλλη μια Ψυχή πήρε ένα μεγάλο βάρος επάνω της- αυτή προσφέρθηκε να παίξει τον ρόλο της κακιάς και άδικης πεθεράς . . .
Έτσι, συγκεντρώθηκε μια ομάδα Ψυχών, που αγαπιούνται μεταξύ τους πάρα πολύ, σοφίστηκαν το σενάριο της ζωής τους στην Γη για την απόκτηση της εμπειρίας της συγχώρεσης και ενσαρκώθηκαν.


Αλλά, όπως αποδείχτηκε, πάνω στην Γη είναι πάρα πολύ δύσκολο να θυμηθείς τον Εαυτό σου και την συμφωνία.
Οι περισσότεροι πήραν στα σοβαρά αυτήν την ζωή, άρχισαν να θυμώνουν και να οργίζονται μεταξύ τους, ξεχνώντας, πως οι ίδιοι έκαναν αυτό το σενάριο της ζωής- και το κυριότερο: ότι όλοι μεταξύ τους αγαπιούνται πάρα πολύ!

Ας θυμόμαστε την ιστορία αυτή όσο πιο συχνά μπορούμε, ιδίως στις δύσκολες καταστάσεις και τότε θα ανακαλύψουμε και θα βιώσουμε τη σοφία και τη χαρά.
 πηγή: απόσπασμά από το βιβλίο του Neale Donald Walsch, “Η Ψυχούλα και η Γη”
συλλογή πληροφόρησης: Άγγελος Θεοδωρίδης
Αναδημοσίευση: lightworker.gr

13 Απρ 2013

ANGEL CODE:555


Κάθε που το ρολόι θα δείχνει 555, ο Θεός να ξέρεις, κρατάει στα χέρια Του  την κάθε ευχή σου!
Θυμίσου η αγάπη σαν Ουσία είναι μαζί σου!
Προσευχήσου!!!

1 Απρ 2013

SHAINA NOLL-HOW COULD ANYONE

         Με πολλή αγάπη στη μία και ευλογημένη ψυχή.
 Τη δική σου!!!

SAT NAM(Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ)




































Καλημέρα και καλό μήνα. ¨Οπως κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, μία αρχή στο γρηγοριανό ημερολόγιο, που ενισχύεται από το εγώ την προσωπικότητά μας, μας επιβάλλει να λέμε ψέμματα.
Και όμως, ποτέ δεν ήμουν μέρος της μάζας. Αποτραβιέμαι σιγά σιγά από κοινωνικό σύνολο, βρίσκοντας μέσα μου το χώρο να ταυτίζομαι. Στην Νέα εποχή του Υδροχόου που εγκαινιάστηκε στις 11/11/11, τράβηξα πλώρη στον ωκεανό της αλήθειας. Λέγοντας κάθε μέρα, σχεδόν τραγουδώντας ή ψέλνωντας την ακόλουθη φράση ΣΑΤ ΝΑΜ, που την χάραξα και στο αριστερό μου χέρι ως ενεργοποίηση αληθινής ταυτότητας να την θυμάμαι οπότε την ξεχνάω(γιατί αυτό σημαίνει πάνω απ'όλα. Το όνομα μου είναι αλήθεια)

Οπότε σας προσκαλώ
είτε σας προκαλώ, μόνο για σήμερα και για πάντα, να πείτε την αλήθεια στον εαυτό σας ανιχνεύοντας κάθε ψέμα με το οποίο επαναπαύεστε στις δάφνες του εγώ, ποιος φόβος που κρύβεται πισω από τη δικαιολογία δεν σας επιτρέπει να δημιουργήσετε τις καλύτερες συνθήκες για να υπάρχετε ως Είναι(το μεγαλλειο της καρδιάς μέσω της αγάπης της ψυχής). Γιατί διστάζετε να κυνηγήσετε τα όνειρα σας, γιατί φοβάστε την εξέλιξη του εαυτού σας και το χειρότερο, αφού διστάζετε να αλλάξετε οι ίδιοι, παρασέρνετε και άλλους στην ίδια κατηφόρα με οδηγό το εγώ σας.

Το καλό του ενός δεν είναι πάντα το καλό όλων.

Η απάντηση αφορά τον καθένα προσωπικά και δεν χρειάζεται να κοινοποιηθεί ενώπιον όλων. Μην αναφερθείτε καν στην πολιτική σκηνή.Δεν είναι η αιτία. Είναι η αφορμή. Είναι η δικαιολογία για τη συνολική φθορά.Βλέπετε κάθε φορά, στηρίζουμε όλους τους φόβους μας και τους φοράμε σε ένα σταυρό, δίνοντας εξουσία σε πρόσωπα που έχουν τους ίδιους φόβους. Και τους εμπιστευόμαστε χαρίζοντας τους κάτι από το εγώ μας. Την ύπαρξη φοβίας της αποτυχίας. Χαρίζουμε σταυρούς σε αυτούς, που πάνω μας με χάρη τους φοράνε. Πέφτουν στο βούρκο τραβώντας μας μαζί τους . Γιατί κάθε μέρα τρέφονται με το ψέμα να νικήσουν ενώ ξέρουν ότι ήδη έχουν νικηθεί.
¨Οτι ζητάω μόνο είναι να ζήσουμε τη μέρα μας, προσεγγίζοντας μία αλήθεια. Βάζοντας τα χέρια στη καρδιά, ας οραματιστούμε, κλείνοντας τα μάτια μας, τι είναι αυτό που αξίζει στο καθένα χωριστά και ας το πράξει με θάρρος στο είναι, στον αληθινό εαυτό. Τι λείπει στο εσώτερο παιδί εντός μας; Να παίξει, να εκφραστεί, σαν ευχή ή επιθυμία να εισακουστεί; Να σιωπήσει; Να δραστηριοποιηθεί, να ζωγραφίσει ένα παράθυρο στο αυρίο, να ζήσει μόνο το παρόν,να διαμαρτυρηθεί, να εξομολογηθεί, να αγαπηθεί; Μόνο για σήμερα(και ίσως για πάντα) ας το κάνει. Το χρωστάει στην αληθινή του ταυτότητα. Που ήρθε εδώ να δώσει για να λάβει. Να φέρει για να πάρει.Στο τέλος της ημέρας, κάντε ένα βήμα από το φόβο που σας καθηλώνει μπροστά. Να είστε σίγουροι πως το εγώ θα μείνει πίσω. Η φωνή που δεν θέλει την αλλαγή, το πόνο, την δράση και προβαλλεί μέσα μας το φόβο.Μόνο για σήμερα ας το νικήσουμε.Ας γίνει έτσι.
ΣΑΑΑΑΑΤ ΝΑΑΑΜ!!!

15 Μαρ 2013

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΣΥΝΩΝΥΜΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΛΕΞΗ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ(ΦΙΛΙΑ)

Άραγε πόσες φορές δίπλα στη λέξη "αδαής", θα βρω στο λεξικό ως συνώνυμο το ονομάτεπώνυμό μου; Αντί να λιγοστεύουν όλο και πολλαπλασιάζονται τα ευρήματα.
... πάραυτα είμαι περήφανη γιατί το συναντώ πάντα δίπλα στη λέξη, "φίλη"!!!

13 Φεβ 2013

ΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ





































Δε ζήτησε τίποτα απότην καρδιά μου η δική σου. Ήμουν εκεί όταν οι λέξεις κοιμόντουσαν ευλαβικά πίσω από του ίσκιου τις σιωπές. Ηθέλε η δική μου να προσφέρει. Τα δώρα είναι η γλώσσα της αγάπης μου. Τόσο καιρό δεν το έχεις παρατηρήσει; Γεννιέμαι για να δίνω. Δεν σου ζητάω ανταλλάγμα για όσα εύχομαι για εσένα κάθε πρωινό στην πρώτη προσευχή μου. 
Απλά κάποια στιγμή έπρεπε να κλείσω το συρτάρι από το χρηματοκιβώτιο της καρδιάς μου. Να αλλάξω κωδικό ασφαλείας. Τα λόγια και οι υποσχέσεις σου, το κωδικό μου να μην σπάνε. Τι παίρνω πίσω απ'όλα αυτά; Την χαρά σου.Μεθάω και μαγεύομαι από την μέθη της πληρότητας σε όλο σου το είναι.Απλά μην μου θυμώσεις, που κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι. 

"Θεέ μου το αξίζω όλο αυτό; Να δίνω πάντα για να αγκαλιάζω μόνη μου τον εαυτό μου";Δάκρυα κυλούν στα μάγουλά μου. 

-Όχι δεν το αξίζω όλο αυτό, με κόλλες να τυλίγω και να σου προσφέρω την καρδιά μου, να είναι τυφλή και να μην βλέπει καλυμμένη ποια χείλη την φιλούν, ποια ψέμματα την δοκιμάζουν, ποιές αλήθειες δεν την άγγιξαν ποτέ, γιατί τα χέρια που την έβγαλαν από την δική της θέση και την ξερίζωσαν, έτσι για να σου αρέσει, την αποσύνδεσαν από το φως της θεικής πηγής της.Μα αν δεν τα θες τα δώρα της μπορείς να τα επιστρέψεις.Κάρτα αλλαγής οι πράξεις δεν φορούν, θέλω να με πιστέψεις. Άστα πίσω σου, στις σκιερές γωνίες που η καθαρή αγάπη δεν τις φτάνει και άνοιξε τον δρόμο σου να φύγεις, άδειος όπως ήρθες.Θα βρω που τα έκρυψα και πίσω θα τα πάρω. Μην φοβάσαι εγωισμέ.Πουθενά αλλού δεν θα τα χαρίσω.Απλά τα κουτάκια της θα ανοίξω.Σαν μικρό παιδί που περιμένει δώρο.Σε εμένα πάλι πίσω θα τα γυρίσω, μήπως και την αγάπη που μου λείπει, την δω και την αναγνωρίσω. Πρέπει να με αγαπήσω. Πίσω σε εσένα μην γυρίσω. Αυτό είναι το δώρο της ψυχής για την καρδιά μου.Αν κάποτε με αγάπησες, φύγε μακριά μου!Αυτό είναι το δώρο μου για εμένα, ατύλιχτο απ'τα δικά σου χέρια.

7 Φεβ 2013

ΠΕΡΙ ΖΩΗΣ-ΣΙΩΠΗ


Τo μωρό που βλέπετε στην φωτογραφία νά 'χει στην αγκαλιά του ο Κύριος έχει κοιμηθεί.

Απαρηγόρητος ο Πατέρας από τον μοιραίο αυτό χαμό του γιού του έκλεγε και οδυρώταν.

Την ώρα του ύστατου χαίρε όμως κατάφερε να βρεί το κουράγιο, να πάρει μια φωτογραφική μηχανή και να φωτογραφήσει το νεκρό μοναχοπαίδι του μέσα στο φέρετρο (μνήμα) λίγο πριν την ταφή..

Κατά την εμφάνιση του φίλμ όμως η φωτογραφία που εμφανίστηκε κατά θαυμαστό τρόπο είναι αυτή που βλέπουμε τώρα και η οποία ήταν ένα μήνυμα παρηγορίας από τον Κύριο πρός τον απαρηγόρητο πατέρα.


Αναδημοσίευση από Αγιορείτικο Βήμα

14 Ιαν 2013

ΑΓΑΠΗΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ

                 Τα κατάφερες νομίζεις;
Κήρυξες την καρδιά μου να πωλείται. Όχι όσο αξίζει αφού σε υπολογίζει αλλα να χαμηλώνει την τιμή της, να βάζει φρένο στην ροή της διαδρομής της στην αληθινή αγάπη.Αγάπη εστί συγχώρεση, μα πόσο να λυγίζει, όταν η πρόθεσή σου κάθε στιγμή, σαν νήμα, από το κουβάρι όλο και ξεφτίζει;
Σου έφτιαξα πουλόβερ, ολόμαλλο παλτό, τις νύχτες, που πονάς, τουλάχιστον να μην κρύωνεις, μα εσύ δεν νοιάζεσαι από την θέρμη της αγάπης να ζεσταίνεσαι. Μονίμως παραφέρεσαι.Πωλείται η καρδιά; Την ρωτάω.Γιατί σε αφήνει σαν πέταλλο από άνθος να την μαδάς, στην αγορά του ψεύδους σου να την ξεπουλάς; Να βάζει πωλητήριο στις επικείμενες εκπτώσεις. Το 10% από τα λάθη σου δεν είναι αρκετό. Ολοένα και αυξάνει σε αριθμό αυτοτιμωρίας. Μηδαμινής αξίας. Στο 60% που στοχεύεις, πλέον δεν με παρασέρνεις. Τι να αγοράσεις πες μου από μία καρδιά, τόσο πληγωμένη, με αγγίγματα μαύρης ψυχής σημαδεμένη;
Πόσο τοις εκατό της έμεινε πάλι για να αγαπήσει;
Το αντίτιμο της αξίας της, σε άλλη μορφή να αναγνωρίσει;

7 Ιαν 2013

ΕΓΩ ΕΙΜΙ- ΩΣ ΦΡΑΣΗ -ΥΠΑΡΞΗ






Ο κόσμος μου είναι μία λέξη από γράμματα η στην Ν. Όσα η καρδιά μου νιώθει, ζητάει να ειπωθούν μέσα σε μία φράση, που όλα τα περικλείει. Ενέργεια, ήχο, νόημα, υφή, διάθεση, χρωματισμό και εσωτερισμό. 
Όταν εσύ δε την διαβάζεις αυτόματα με καταργείς.
Μα τι νομίζεις ότι κάνεις;
Με διώχνεις μακρυά απ'το παρόν σου,ως αντίλαλό σου, που κάποτε ήμουν μία αίσθηση για εσένα, και ας ήμουν πάντα εκεί.Ένας παφλασμός στο κύμα σου.
 Μία αφηρημένη ακοή, να απορροφάει τις πέτρες σου-τις λέξεις σου και να δημιουργούνται κύκλοι στον πυθμένα της ευαίσθητης ροής μου.

Είδες πόσο πονάς όταν δεν με διαβάζεις; 

Την ύπαρξη σου, την φωνή μου-την δική σου-ως αντίλαλο την αλλοιώνεις.
Στη νηνεμία της καρδιάς σου,
 πλέον να μην με αναζητάς.

1 Ιαν 2013

2013 HAPPY BATHS OF HAPPINESS AND CREATIVITY



Εύχομαι μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου, το 2013 να φέρει δημιουργία, σύλληψη νέων ιδεών προς γέννηση και πραγματωση, χαρά, αναγέννηση, ανανέωση, χαλαρωτικές στιγμές, αγάπη, αφοσίωση, έρωτα, συγκίνηση, τρυφερότητα,πληρότητα, ανεύρεση ανθρώπων που αποτελούν δίδυμη φλογα για εσένα και αιώνια συντροφικότητα.

Ας μείνουμε με αυτή την αίσθηση
ας αφεθούμε στα χέρια του Δημιουργού μέσα μας, για να πλεύσουμε σε στιγμές ευτυχίας, γαλήνης.
Αφού το αξίζεις, οραματίσου το και υλοποιήσε το!
Αγάπησε την ζωή σου, και ας βουτάς πότε στο κρύο, πότε σε βαθιά νερά, πότε στα κύματα, υπάρχει μία στεριά αγάπης, να σε φιλοξενήσει.

Ποτέ μην ναυαγήσεις σε σχεδία δανεική που δεν χωράει τα όνειρά σου!
Ζήσε.
Χαμογέλασε
Καλωσόρισε τον ωκεανό των θαυμάτων που σε περιμένει.
Κούρνιασε στην βελούδινη υφή της αγκαλιάς που σε περιμένει.

Ανακάλυψε αυτό που μέλλει να γινεις!!!
ΕΣΥ συνάντησε ΕΣΕΝΑ!

23 Δεκ 2012

SADHANA



Αυτή την νέα εποχή που ξημέρωσε στις 22/12/12, ας μάθουμε να ξυπνάμε νωρίς το πρωί- κατα προτιμηση στις 4:30 πμ μεχρι τις 7:00 και να διαβάζουμε ενα ιερό κείμενο, αγία γραφη, ψαλμούς του Δαυιδ και να προσευχόμαστε, να διαλογιζόμαστε στην συγχώρεση, αν γνωρίζετε γιόγκα, μερικές στάσεις προθέρμανσης και μία σειρά αναπνοών,προετοιμάζοντας τους εαυτούς μας, για το γαλαξιακο περασμα απο το σκοτος στο φως.Η εσωτερικη αλλαγη, συμβαινει απο μεσα προς τα εξω και γαληνευει.Ειναι 2 1/2 ωρες αφιερωμένες προς το Δημιουργο μεσα μας, που δεν ξοδευονται αλλα επενδυονται στο φως της ψυχης μας.

Ξεκινώντας την διδασκαλία μου στην κουνταλίνι γιόγκα αλλά και πριν, προτού γίνω Δασκάλα,μπήκα στην διαδικασία να κάνω κάτι ανάλογο, ενθυμούμενη μερικές σκηνές από τον Ιησού της Ναζαρέτ, και συνειδητοποίησα, ότι αυτή η θυσία, να αφήσω ένα μέρος του εαυτού που νυστάζει, στην άκρη προς χάρη της αγάπης για την ψυχή. Κατά ένα μεγάλο μέρος, ότι ανησυχία τρέφω εντός μου, μετά το πέρας της διαδικασίας, είχε ήδη απευθυνθεί στον Θεό και είχε ήδη απαντηθεί μέσα μου.

http://www.youtube.com/watch?v=-kUL4g67Ax0

Ας είναι Ευλογημένη η αφύπνισή σας!
Ας ενωθούμε όλοι με τον αληθινό Εαυτό μας.

18 Δεκ 2012

FEEL SPECIAL BY JUST SAY IT!!!


Το "μπράβο" που δεν βγαίνει από τα χείλη σου,
είναι η λέξη που δεν άκουσες ποτέ!
Μάθε να την νιώθεις, να την αξίζεις, για να την λάβεις.
Νιώσε χαρά για τα επιτεύγματα των άλλων, ομοίως θα γεμίσει ο χώρος μέσα σου και για τα δικά σου!

10 Δεκ 2012

ΟΤΑΝ Ο ΒΟΥΔΑΣ ΜΙΛΗΣΕ

Όπως ένας συμπαγής βράχος δεν κλονίζεται από τον άνεμο, έτσι και ένας σοφός άνθρωπος δεν κλονίζεται ούτε από την ύβρη ούτε από τον έπαινο.
Αυτό που είμαστε είναι αποτέλεσμα των όσων έχουμε σκεφθεί.
Η επαγρύπνηση είναι το μονοπάτι για την αθανασία και η επιπολαιότητα ο δρόμος για τον θάνατο.
Τιμήστε τον σοφό που αποκαλύπτει τα λάθη σαν τον κυνηγό των θησαυρών.
Λίγοι άνθρωποι φτάνουν στην απέναντι όχθη. Οι υπόλοιποι τρέχουν πάνω – κάτω σ’ αυτήν την πλευρά της στεριάς.
Ακόμα κι αν ένας άνδρας νικήσει χίλιους εχθρούς σε χίλιες μάχες, αυτός που θα νικήσει τον εαυτό του είναι ο μεγαλύτερος πολεμιστής.
Όποιος δεν έχει πληγή στο χέρι του, μπορεί να αγγίξει άφοβα το δηλητήριο. Δεν υπάρχει κακό γι’ αυτόν που δεν κάνει κακό.
Σαν τον ελέφαντα που αντέχει το βέλος, έτσι υπομονετικά θα ανεχθώ τις αντιξοότητες γιατί πολλοί στον κόσμο είναι σκληροί.
Χωρίς ορθή διάκριση είναι αδύνατος ο διαλογισμός και χωρίς διαλογισμό είναι αδύνατη η διάκριση.
Οι επιθυμίες είναι η πηγή της θλίψης.
Δεν θα τιμωρηθείς για το θυμό σου, θα τιμωρηθείς από το θυμό σου.
Σαν την βροχή που εισέρχεται στο άσχημα σκεπασμένο σπίτι, έτσι και ο πόθος εισέρχεται στο νου που δεν έχει ασκηθεί.
Να είσαι ανοικτός, και η ζωή θα είναι πιο εύκολη. Ένα κουταλάκι αλατιού σε ένα ποτήρι νερό κάνει το νερό να μην πίνεται. Ένα κουταλάκι αλατιού σε μια λίμνη δεν έχει καμιά σημασία.
Δεν μπορώ να πω αυτό που γνώρισα, γιατί δεν το χωρά καμιά λέξη.
Ο νους είναι το παν. Αυτό που σκέπτεσαι, αυτό γίνεσαι.
Δεν χρειαζόμαστε περισσότερες γνώσεις, αλλά περισσότερη σοφία. Και η σοφία προέρχεται από την παρατήρηση.
Μην πιστεύετε τίποτε, ανεξάρτητα από πού το διαβάσατε ή ποιος το είπε, ακόμα κι αν το έχω πει εγώ, αν δεν συμφωνεί με τη δική σας λογική και τον κοινό νου.
Δεν μπορείς να βαδίσεις στο μονοπάτι, αν δεν γίνεις το μονοπάτι.
Το μεγαλύτερο δώρο είναι η υγεία. Ο μεγαλύτερος πλούτος είναι η ικανοποίηση. Και η καλύτερη σχέση είναι η πίστη.
Όταν πάψουμε να προσδοκούμε, θα τα έχουμε όλα.
Το μίσος δεν υποχωρεί στο μίσος, αλλά στην αγάπη.
Ακόμα και ο θυμός μας μπορεί να έχει κατά βάθος έναν πυρήνα καλοσύνης.
Νίκα την οργή με την αγάπη, απάντησε με καλό στο κακό και την τσιγκουνιά νίκα με γενναιοδωρία.
Μπορούμε ν’ ανάψουμε δεκάδες κεριά από ένα μόνο κερί, χωρίς να του λιγοστέψουμε τη ζωή. Δε λιγοστεύουμε την ευτυχία με το να τη μοιραζόμαστε.
Μάθετε να ανταποκρίνεστε, όχι να αντιδράτε.
Όταν συγκεντρώσεις την καρδιά σου σ’ ένα σημείο, τότε τίποτα δεν θα ‘ναι αδύνατο για ‘σένα.
Ψάξε ολόκληρο το σύμπαν γι’ αυτόν που αξίζει να αγαπήσεις περισσότερο από τον εαυτό σου, αλλά δεν θα τον βρεις πουθενά. Μη ξεχνάς να αγαπάς τον εαυτό σου και να του δίνεις τη στοργή σου
Να είσαι για τον εαυτό σου λυχνάρι.
Η νίκη γεννάει το μίσος, ο νικημένος ζει μες στη θλίψη. Μες στην ευτυχία ζει μόνο ο ήρεμος που αρνήθηκε και τη νίκη και την ήττα
Καμιά ευτυχία δεν είναι τόσο μεγάλη, όσο η γαλήνη του πνεύματος
Όσα λιγότερα έχεις, τόσο λιγότερες ανησυχίες έχεις.
Αυτοί που χτίζουν κανάλια δίνουν νερό στα χωράφια, οι τοξότες κατευθύνουν τα βέλη τους, οι ξυλουργοί υποτάσσουν το ξύλο, οι σοφοί δαμάζουν τον εαυτό τους.
Αν μπορούμε να δούμε καθαρά το θαύμα ενός και μόνο λουλουδιού, θ’ άλλαζε όλη μας η ζωή.
Το πρόβλημα είναι ότι νομίζετε πως έχετε χρόνο.
Ζήσε τη ζωή σου με τον ίδιο τρόπο που θα ήθελες τα παιδιά σου να ζήσουν τη δική τους.
Το μυστικό της ύπαρξης είναι να μην φοβάσαι. Ποτέ μη φοβάσαι τι θα απογίνεις, ποτέ μην εξαρτάσαι από κάποιον. Μόνο τη στιγμή που αποτάσσεσαι κάθε βοήθεια γίνεσαι πραγματικά ελεύθερος.
Η απλότητα προσφέρει μεγαλύτερη ευτυχία από την πολυπλοκότητα.
Μπορείς εύκολα να συγχωρήσεις ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι, η πραγματική τραγωδία είναι όταν οι μεγάλοι φοβούνται το Φως.
Για να αποκτήσει κανείς γνώσεις χρειάζεται να διαβάσει, για να αποκτήσει κανείς σοφία χρειάζεται να παρατηρεί!
 
Βούδας (583-483 π.Χ.)

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο 

"Οι σκέψεις που έγιναν λέξεις"

26 Νοε 2012

ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ



































Ένας φύλακας άγγελος στα μέτρα μου, να τον κοιτάζω με το βλέμμα μου, να με αγκαλιάζει με την αύρα του, να με καλύπτει με τις φτερούγες του, πούπουλα από το μαξιλάρι των ονείρων μου, όταν στην χώρα του ουρανού Σου ταξιδεύω!

Στα όνειρα της ημέρας μου σε περιμένω!!!
Αφήνομαι στα χέρια σου Μιχαήλ-Γαβριήλ!

Δια χειρός Χρυσάνθης Τσίτσα

20 Νοε 2012

ΠΕΡΙΜΕΝΑ

Μόλις σε γνώρισα και αργότερα πριν σε ξεχάσω,δύο χρόνια, από φεγγάρια γεμάτα σε περίμενα!
Ανέπνεα για εσένα,
φύλαγα ευχές ανάμεσα από αναπνοές δύο γενεθλίων-χρόνια ανωριμότητας ή ωριμότητας-θα δείξει!
Πρίν σε γνωρίσω πάλι, χρόνια, αιώνες και ζωές φύλαγα μια θέση για εσένα στην καρδιά μου, όπως μαρτυρούσαν οι πνοές των αγγέλων,ηχός σειρήνας στην διακοή μου όπως δίδυμες σπίθες καίγονται, φλόγες να γίνουν 
και τώρα...
άλλαξα!

Δεν μετάνιωσα...
Δεν κουράστηκα
Δεν λύγισα!Στην καρδιά μου κυλάει το αίμα της δικής σου!Το νιώθω να με πλήμμυρίζει ανάγκη!
Απλά ο κόκκος της άμμου στο χτύπημα της αλλαγής στο σώμα μου, έγινε πιο πυχτός, σχεδόν διπλός, το βλέμμα μου που κοίταζε ορίζοντες, αλλάζει οπτική γωνία!
Μπήκε η ψυχή στην τελική ευθεία!

Και τώρα που έρχεσαι πίσω...
τώρα που βρήκες τον δρόμο από τον σύννεφο του πόνου, που την ματιά σου τύλιξε, μία χάρη σου ζητώ!
Από την θέση που με βλέπεις, με θαυμάζεις, με κοιτάς και δίπλα μου προχωράς, πρέπει να ξεμουδιάσω!
Στάση ζωής ν'αλλάξω!
Όποιος σε θαυμάζει κατά βάθος δεν εκτιμάει καμία υποταγή παρά μονάχα υπακοή, να γίνεις κάτι άλλο, κάτι πολύ μεγάλο με το άπειρο να συγκριθείς. 
Να αναμετρηθείς.
Να βγαίνεις πάντα νικητής.
Το θέλω
μα δεν το απαιτώ 
βλέπεις εσύ δεν είσαι εγώ
μα αν φτερουγίζω ακόμη σαν άγγελος έκπτωτος στην καρδιά σου
μπορείς
αντέχεις
να με περιμένεις
θα γίνω πάλι αγκαλιά για να φυλάξω την καρδιά σου
μα πρέπει πρώτα να ακούσω την δική μου
πριν γινω η επιθυμία σου
να γίνω η φωνή μου
το γελαστό εσώτερο παιδί μου
που αγαπάει το κυνήγι
σαν ένα μέρος -στων δύο- το παιχνίδι

 

6 Νοε 2012

ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ-ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΣ

Κάπως έτσι σκυφτή,αντίκρυσα τον ήλιο το πρωί. Μέσα μου!Έξω από εμένα δεν μπορούσα τίποτα να δω! Δεν είπα λέξη!Σαν το μωρό, που να παραπονεθεί με φράσεις είναι αδύνατον. Έκλεισα τα μάτια μου και τραγούδησα για επτά λεπτά, το μάντρα, το τραγούδι της ψυχής μου, σε άλλη γλώσσα, πιο δική της, να εισχωρήσω μέσα στην λογική της.Να με καταλάβει.Να ακολουθήσω την ροή της.

Sat Siri, siri Akaal, Siri Akaal Maja Akaal, Maja Akaal,Sat Nam, Akal Moorat Wahe guru.

Ο πόνος κάπως άλλαξε. Αυξομειώνονταν σε ένταση μα δεν κατάφερε να με λυγίσει πιο πολύ.Μέσα μου η πίστη, με ψήλωνε περισσότερο και ας φαινόμουν σε άλλο βλέμμα ως το αντίθετο.Συνέχισα να προσεύχομαι, ένιωθα φτερά στον ώμο μου, ύστερα από επικλήσεις στους φτερωτούς αγγέλους μου, να με κυκλώνουν.Άκουγα φωνές να μου τραγουδούν" τα βάρη από πάνω μου πρέπει να εξωτερικευτούν, να απαλλαχθώ από το εγώ, που θέλει τα πάντα να προφταίνει, όλα να τα προλαβαίνει, πρέπει να τα μοιράζομαι, με όσους επιθυμούν να τα σηκώσουν".Μα το εγώ, δεν αντέχει ούτε καν τον πόνο. Πόσες ψυχές με απαρτίζουν; Πόσες επιθυμίες άλλων με κυκλώνουν;
Ποτέ δεν άφηνα κανένα βάρος να το φέρει εις πέρας κάποιος άλλος. Μόνη μου σηκώνω τα φορτία, όπου βάρος στην ζωή μου, διαθέτω έναν ώμο να το επωμιστώ. γιατί το κάνω, το αγνοώ.Κάποτε θα λογικευτώ. Ούσα θεραπεύτρια, δεν χορηγούμαι καμμία φαρμακευτική ανακούφιση μέσω συνταγής, απλά θέρμη από τις παλάμες μου,όλο το ανάστημα μου, έτσι έμαθα πως πρέπει να το ύψωνω.
Μα αποφάσισα να αφήσω την δικαιολογία, να βλέπω τον Θεό μπροστά μου, μέσα μου, πίσω από κάθε δοκιμασία, να γίνομαι όλο και πιο δυνατή. Να εμπιστεύομαι. Να γεύομαι την ίδια την ζωή. Η ψυχή δεν την διάλεξε για εμένα αλλά εγώ έγινα η επιλογή.Στο Ά, στο Ω, στο λάθος, στο σώστο.Στην ένωση, στον χωρισμό, στην γέφυρα, στον αποχωρισμό.Στην λύτρωση, στον ψυχαναγκασμό.

Και αυτό για μένα ως ψυχή, καλείται ο Θεός. Ο ένας, ο απόλυτός, ο μοναδικός, ο Αληθινός μου εαυτός!
Μέσα μου αναγεννήθηκε, από τις σταγόνες των δακρύων μου, έφτιαξε ουράνιο τόξο, από τις στάχτες των επιλογών μου, έφερε μία ελπίδα, από την Ιθάκη της ξενιτιάς, με έφερε πίσω στο λιμάνι της καρδιάς.Για Εμάς. Να μην πονάς!