ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

1η Μέρα Σχολείου σήμερα και τα μαθητικά χρόνια ανήκουν ήδη στο παρελθόν!!!
Καλούνται οι δημιουργοί του τραγουδιου για μια επανεκτέλεση του βιντεοκλιπ σε κόντρα με τους στίχους.
Κάθε δελτίο ειδήσεων παρέχει άφθονο οπτικό υλικό. Μόνο έτσι θα εκτιμήσουμε εκείνα τα χρόνια σε σύγκριση με τα σημερινά.


Τους μαθητές τους τρώει το στρες εκτός από τους καθηγητές....

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΣΥΝΩΝΥΜΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΛΕΞΗ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ(ΦΙΛΙΑ)

Άραγε πόσες φορές δίπλα στη λέξη "αδαής", θα βρω στο λεξικό ως συνώνυμο το ονομάτεπώνυμό μου; Αντί να λιγοστεύουν όλο και πολλαπλασιάζονται τα ευρήματα.

... πάραυτα είμαι περήφανη γιατί το συναντώ πάντα δίπλα στη λέξη, "φίλη"!!!

ΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Δε ζήτησε τίποτα απότην καρδιά μου η δική σου. Ήμουν εκεί όταν οι λέξεις κοιμόντουσαν ευλαβικά πίσω από του ίσκιου τις σιωπές. Ηθέλε η δική μου να προσφέρει. Τα δώρα είναι η γλώσσα της αγάπης μου. Τόσο καιρό δεν το έχεις παρατηρήσει; Γεννιέμαι για να δίνω. Δεν σου ζητάω ανταλλάγμα για όσα εύχομαι για εσένα κάθε πρωινό στην πρώτη προσευχή μου. 
Απλά κάποια στιγμή έπρεπε να κλείσω το συρτάρι από το χρηματοκιβώτιο της καρδιάς μου. Να αλλάξω κωδικό ασφαλείας. Τα λόγια και οι υποσχέσεις σου, το κωδικό μου να μην σπάνε. Τι παίρνω πίσω απ'όλα αυτά; Την χαρά σου.Μεθάω και μαγεύομαι από την μέθη της πληρότητας σε όλο σου το είναι.Απλά μην μου θυμώσεις, που κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι. 

"Θεέ μου το αξίζω όλο αυτό; Να δίνω πάντα για να αγκαλιάζω μόνη μου τον εαυτό μου";Δάκρυα κυλούν στα μάγουλά μου. 

-Όχι δεν το αξίζω όλο αυτό, με κόλλες να τυλίγω και να σου προσφέρω την καρδιά μου, να είναι τυφλή και να μην βλέπει καλυμμένη ποια χείλη την φιλούν, ποια ψέμματα την δοκιμάζουν, ποιές αλήθειες δεν την άγγιξαν ποτέ, γιατί τα χέρια που την έβγαλαν από την δική της θέση και την ξερίζωσαν, έτσι για να σου αρέσει, την αποσύνδεσαν από το φως της θεικής πηγής της.Μα αν δεν τα θες τα δώρα της μπορείς να τα επιστρέψεις.Κάρτα αλλαγής οι πράξεις δεν φορούν, θέλω να με πιστέψεις. Άστα πίσω σου, στις σκιερές γωνίες που η καθαρή αγάπη δεν τις φτάνει και άνοιξε τον δρόμο σου να φύγεις, άδειος όπως ήρθες.Θα βρω που τα έκρυψα και πίσω θα τα πάρω. Μην φοβάσαι εγωισμέ.Πουθενά αλλού δεν θα τα χαρίσω.Απλά τα κουτάκια της θα ανοίξω.Σαν μικρό παιδί που περιμένει δώρο.Σε εμένα πάλι πίσω θα τα γυρίσω, μήπως και την αγάπη που μου λείπει, την δω και την αναγνωρίσω. Πρέπει να με αγαπήσω. Πίσω σε εσένα μην γυρίσω. Αυτό είναι το δώρο της ψυχής για την καρδιά μου.Αν κάποτε με αγάπησες, φύγε μακριά μου!Αυτό είναι το δώρο μου για εμένα, ατύλιχτο απ'τα δικά σου χέρια.

Judge others or judge self !That's the question!

Μπροστά στον καθρέφτη μου, το δάχτυλο που δείχνει έναντι για να κρίνει τους άλλους...φανερώνει πάντα εμένα, όποια και αν είναι η άποψη για το ίδιο το είδωλό μου!

ΦΡΟΥΔΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ

Με λυπεί αφάνταστα να διαπιστώνω, ότι όταν κάνεις το πρώτο σου βήμα να περπατήσεις μέσα στο όνειρο που πάλευες να μπεις, όπως η συγγραφή και η κυκλοφορία του πρώτου σου βιβλίου,πόσοι σε βλέπουν με καχυποψια, ανταγωνισμό και ζήλια!Είναι όσοι ήθελαν εξ'αρχής να σε αγχώνουν "πότε θα βγάλεις βιβλίο, πότε θα το κυκλοφορήσεις και εσύ την κάθε τους ερώτηση, την έβλεπες και νόμιζες πως πίσω της υπάρχει ενδιαφέρον , αγάπη για το νέο σου ξεκίνημα και ύστερα τίποτα. Ήταν υπερφίαλες δηλώσεις ενθουσιασμού.Είναι όλοι εκείνοι που αναμένουν το πρώτο σου στραβοπάτημα για να σε ρίξουν κάτω και να σε ποδοπατήσουν. Μα τα φίδια από τις κάμπιες πάντα θα ξεχωρίζουν όσο και αν έρπονται. Οι κάμπιες θα γίνουν πεταλούδες και θα πετάξουν μακριά, όσο και αν τους τσαλακώνεις τα φτερά!

ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΓΩ ΦΟΒΑΤΑΙ...

Και αν έχω κάνει αλλαγές!Στιγμή δεν φοβήθηκα και ας σέρνονταν τα πέλματα από το δρόμο που βάδιζα πίσω!Οι ώρες που με χωρίζουν από το Άσραμ με έχουν ταράξει!

Τίποτα δεν θα μοιάζει το ίδιο εκεί μετά την άφιξή μου!

Τίποτα δεν θα μείνει το ίδιο εδώ με την επιστροφή μου.

Στράγγιξε τα εσωτερικά δάκρυα

Το εγώ μου χάνει το παιχνίδι, να παίζει σκάκι έναντι στο καλό-κακό διπολικό εαυτό!!!

Κάθε που θα φοβάμαι θα ξέρω πως αναγεννιέμαι!Θα φτάνω στην αρχή, ότι για μένα διάλεξε η ψυχή μου, προτού συναντηθούμε με το σώμα που διστάζει!

SHOOTING THE MIRROR (INSIDE ME)

Έκανα ένα βήμα προς την αρχή του τέλους μου.Το παραδέχομαι. Σκοτώνω εμένα μέσα από τους άλλους.Αυτό κάνω.Όχι για τόσο καιρό όσο θα ήθελα ή θα μπορούσα να ανεχτώ αλλά συμβαίνει. Πυροβολώ τους πάντες γύρω μου. Απαξιώνοντας τους μέσα μου.Την επιλογή τους να με έχουν δίπλα τους ως φίλη, σύμμαχο, σύντροφο, εχθρό, κριτή, αντίζηλο, κόρη, αδερφή. Είναι οι ρόλοι μου μέσα σε μία γκρίζα ρουτίνα. Ανέχτηκα πολύ το θέατρο σκιών κόντρα σε φωτεινά μέρη του εαυτού μου. Πίσω από το στόχο της κάνης του όπλου βάλλεται η ακεραιότητα, η σοφία, η αγάπη, το σθένος, η δύναμη, η ουσία.

Ποιά είναι η αλήθεια πίσω απ'όλες τις κινήσεις;

Να εκτιμήσω την αξία μου

Ποιο είναι το τίμημα;

Να παραμείνω μόνη

Ποια είναι λύση;

Να ενώσω το φως με το σκοτάδι μου, τις παρατάξεις των ανθρώπων μέσα μου.

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Η πλημμυρίδα και η άμπωτη της αναζήτησης μου!!!

Ποια είναι η πρόκληση;

Να επιτρέψω σε ένα Θεό να βασιλεύει μέσα μου, χωρίς να τον ενοχοποιούν οι καλές μου πράξεις

Χωρίς να τον βαραίνουν τα αθώα ψέμματα μου.

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ

Που χωράω στην ζωή σου;Σε ποια τσέπη, σε ποια κρυψώνα, σε ποιαν ανησυχία; Σε ποιο μέρος του εαυτού σου; Που καθρεφτίζομαι;Έχω σημάδια....¨Εχεις απάντηση;

"Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟ ΒΑΛΕΤΩ"

"Όχι. Δεν θα δεχθώ αυτην την κατάσταση ως νόμιμη. Με την βοήθεια του Θεού, όλοι θα θεραπευθούμε".Αυτό ας λέμε μέσα μας συνεχώς σαν άνθρωποι που στο αύριο που αξίζουμε,πιστεύουμε.

Τα θερμά μου συλληπήτηρια στην οικογένεια του Δημήτρη Κοτσαρίτη που η καρδιά του λύγισε χθες αρνούμενη να νιώσει το άδικο που κυριαρχεί.

ΦΛΥΑΡΗ ΣΙΩΠΗ...

Σε όλους μας συμβαίνει άραγε αυτό που διαδραματίζεται στο θησαυροφυλάκιο της ψυχής μου;
Ποτέ δεν επιτρέπω, ένα μυστικό της καρδιάς, μέσα στην σιωπή να παραμείνει. Αναζητάω τρόπους, σαν Ιούδας των καιρών, να το προδώσω, εκμυστηρεύοντας το σε φίλο ή συγκαλημμένο εχθρό από τις περιστάσεις.
Γιατί μικρό μου μυστικό, δεν θέλεις να βουτηχτείς στα άδυτα της σιωπής;
Γιατί εμμένω διαρκώς να έχω κόλακες στην αυλή μου; δεν ξέρω την αξία μου, κρυφή να την κρατήσω από τον φλύαρο νου των άλλων γύρω μου;

Τι να δεχτώ ως συμβουλή;

Τον ήχο

ή μόνο την σιωπή;